|
Instalacje i urządzenia
Art. 141. 1. Eksploatacja
instalacji lub urządzenia nie powinna powodować przekroczenia
standardów emisyjnych.
2. Oddziaływanie instalacji
lub urządzenia nie powinno powodować pogorszenia stanu środowiska
w znacznych rozmiarach lub zagrożenia życia lub zdrowia ludzi.
Art. 142. 1. Wielkość emisji
z instalacji lub urządzenia w warunkach odbiegających od normalnych
powinna wynikać z uzasadnionych potrzeb technicznych i nie
może występować dłużej niż jest to konieczne.
2. Warunkami odbiegającymi
od normalnych są w szczególności okres rozruchu, awarii i
likwidacji instalacji lub urządzenia.
Art. 143. Technologia stosowana
w nowo uruchamianych lub zmienianych w sposób istotny instalacjach
i urządzeniach powinna spełniać wymagania, przy których określaniu
uwzględnia się w szczególności:
1) stosowanie substancji o małym potencjale zagrożeń,
2) efektywne wytwarzanie oraz wykorzystanie energii,
3) zapewnienie racjonalnego zużycia wody i innych surowców
oraz materiałów i paliw,
4) stosowanie technologii bezodpadowych i małoodpadowych
oraz możliwość odzysku powstających odpadów,
5) rodzaj, zasięg oraz wielkość emisji,
6) wykorzystywanie porównywalnych procesów i metod, które
zostały skutecznie zastosowane w skali przemysłowej,
7) wykorzystanie analizy cyklu życia produktów,
8) postęp naukowo-techniczny.
Art. 144. 1. Eksploatacja
instalacji nie powinna powodować przekroczenia standardów
jakości środowiska.
2. Eksploatacja instalacji
powodująca wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza, emisję
hałasu oraz wytwarzanie pól elektromagnetycznych nie powinna,
z zastrzeżeniem ust. 3, powodować przekroczenia standardów
jakości środowiska poza terenem, do którego prowadzący instalację
ma tytuł prawny.
3. Jeżeli w związku z funkcjonowaniem
instalacji utworzono obszar ograniczonego użytkowania, eksploatacja
instalacji nie powinna powodować przekroczenia standardów
jakości środowiska poza tym obszarem.
4. Zastosowanie technologii
spełniającej wymagania, o których mowa w art. 143, a także
dotrzymanie standardów emisyjnych, o których mowa w art. 145
oraz w przepisach odrębnych, nie zwalnia z obowiązku zachowania
standardów jakości środowiska.
Art. 145. 1. Minister właściwy
do spraw środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki, może określić, w drodze rozporządzenia,
standardy emisyjne z instalacji w zakresie:
1) wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza,
2) wytwarzania odpadów,
3) emitowania hałasu.
2. Standardy, o których mowa
w ust. 1, ustala się:
1) w przypadku wprowadzania gazów lub pyłów do powietrza
odpowiednio jako:
a) stężenie gazów lub pyłów w gazach odlotowych lub
b) masa gazów lub pyłów wprowadzana w określonym czasie,
lub
c) stosunek masy gazów lub pyłów do jednostki wykorzystywanego
surowca, materiału, paliwa lub powstającego produktu,
2) w razie wytwarzania odpadów - jako stosunek jednostki
objętości albo masy powstających odpadów w stosunku do jednostki
wykorzystywanego surowca, materiału, paliwa lub powstającego
produktu,
3) w razie powodowania hałasu - jako poziom mocy akustycznej
instalacji.
3. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 1, mogą zostać ustalone:
1) zróżnicowane wartości standardów:
a) w zależności od rodzaju działalności, technologii lub
operacji technicznej,
b) w zależności od terminu oddania instalacji do eksploatacji,
2) sytuacje uzasadniające przejściowe odstępstwa od standardów
oraz granice odstępstw,
3) warunki uznawania standardów za dotrzymane.
Art. 146. 1. Prowadzący instalację
oraz użytkownik urządzenia są obowiązani do zapewnienia ich
prawidłowej eksploatacji polegającej w szczególności na:
1) stosowaniu paliw, surowców i materiałów eksploatacyjnych
zapewniających ograniczanie ich negatywnego oddziaływania
na środowisko,
2) podejmowaniu odpowiednich działań w przypadku powstania
zakłóceń w procesach technologicznych i operacjach technicznych
w celu ograniczenia ich skutków dla środowiska.
2. Minister właściwy do spraw
środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki, mając na uwadze potrzebę ograniczenia negatywnego
oddziaływania na środowisko eksploatowanych instalacji i urządzeń,
może określić, w drodze rozporządzenia, wymagania w zakresie
stosowania:
1) paliw, surowców i materiałów eksploatacyjnych o określonych
właściwościach, cechach lub parametrach,
2) określonych rozwiązań technicznych zapewniających ograniczenie
emisji.
3. Wymagania, o których mowa
w ust. 2, mogą być różnicowane ze względu na termin oddania
instalacji do eksploatacji lub rok produkcji urządzenia.
4. Minister właściwy do spraw
środowiska, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
gospodarki, może określić, w drodze rozporządzenia, sposoby
postępowania w razie zakłóceń w procesach technologicznych
i operacjach technicznych dotyczących eksploatacji instalacji
lub urządzenia.
5. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 4, mogą zostać ustalone:
1) rodzaje zakłóceń, gdy wymagane jest wstrzymanie użytkowania
instalacji lub urządzenia,
2) środki zaradcze, jakie powinien podjąć prowadzący instalację
lub użytkownik urządzenia,
3) przypadki, w których prowadzący instalację lub użytkownik
urządzenia powinien poinformować o zakłóceniach wojewódzkiego
inspektora ochrony środowiska, termin, w jakim informacja
ta powinna zostać złożona oraz jej wymaganą formę.
Art. 147. 1. Prowadzący instalację
oraz użytkownik urządzenia, z zastrzeżeniem ust. 2, są obowiązani
do okresowych pomiarów wielkości emisji.
2. Prowadzący instalację
jest obowiązany do ciągłych pomiarów wielkości emisji w razie
wprowadzania do środowiska znacznych ilości substancji lub
energii.
3. Zakres obowiązku prowadzenia
pomiarów, o których mowa w ust. 1 i 2, może być związany z
parametrami charakteryzującymi wydajność lub moc instalacji
albo urządzenia.
4. Prowadzący instalację
nowo zbudowaną lub zmienioną w istotny sposób, z której emisja
wymaga pozwolenia, jest obowiązany do przeprowadzenia wstępnych
pomiarów wielkości emisji z tej instalacji.
5. Obowiązek, o którym mowa
w ust. 4, należy zrealizować najpóźniej w ciągu 14 dni od
zakończenia rozruchu instalacji lub uruchomienia urządzenia,
chyba że organ właściwy do wydania pozwolenia określił w pozwoleniu
inny termin.
6. Prowadzący instalację
oraz użytkownik urządzenia są obowiązani do ewidencjonowania
wyników przeprowadzonych pomiarów oraz ich przechowywania
przez 5 lat od zakończenia roku kalendarzowego, którego dotyczą.
Art. 148. 1. Minister właściwy
do spraw środowiska określi, z zastrzeżeniem ust. 5, w drodze
rozporządzenia, wymagania w zakresie prowadzenia pomiarów
wielkości emisji, o których mowa w art. 147 ust. 1-4.
2. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 1, zostaną ustalone:
1) przypadki, w których wymagany jest ciągły pomiar emisji
z instalacji,
2) przypadki, w których wymagane są okresowe pomiary emisji
z instalacji albo urządzenia, oraz częstotliwości prowadzenia
tych pomiarów,
3) referencyjne metodyki wykonywania pomiarów,
4) sposób ewidencjonowania przeprowadzonych pomiarów.
3. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 1, zostanie zawarte wymaganie prowadzenia pomiarów
w zależności odpowiednio od:
1) rodzaju instalacji albo urządzenia,
2) nominalnej wielkości emisji z instalacji albo urządzenia,
3) parametrów charakteryzujących wydajność lub moc instalacji
albo urządzenia.
4. Jeżeli obowiązek prowadzenia
pomiarów nie wynika z nominalnej wielkości emisji, rozporządzenie,
o którym mowa w ust. 1, określa substancje albo energie, których
pomiar jest obowiązkowy.
5. Wymagań dotyczących okresowych
pomiarów emisji nie ustanawia się, gdy są one określone w
przepisach odrębnych.
Art. 149. 1. Wyniki pomiarów,
o których mowa w art. 147 ust. 1-4, prowadzący instalację
przedkłada organowi ochrony środowiska, o ile pomiary te mają
szczególne znaczenie ze względu na potrzebę zapewnienia systematycznej
kontroli wielkości emisji.
2. Minister właściwy do spraw
środowiska określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje wyników
pomiarów prowadzonych w związku z eksploatacją instalacji
lub urządzenia, które ze względu na szczególne znaczenie dla
zapewnienia systematycznej kontroli wielkości emisji powinny
być przekazywane właściwym organom ochrony środowiska, oraz
terminy i sposób ich prezentacji.
3. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 2, zostaną ustalone:
1) przypadki, w których wymagane jest przedkładanie wyników
pomiarów z uwagi na:
a) rodzaj instalacji lub urządzenia,
b) nominalną wielkość emisji,
c) parametry charakteryzujące wydajność lub moc instalacji
lub urządzenia,
2) formy przedkładanych wyników pomiarów,
3) układy przekazywanych wyników pomiarów,
4) wymagane techniki przedkładania wyników pomiarów,
5) terminy przedkładania wyników pomiarów w zależności od
ich rodzajów.
Art. 150. 1. Organ ochrony
środowiska może, w drodze decyzji, nałożyć na prowadzącego
instalację lub użytkownika urządzenia obowiązek prowadzenia
w określonym czasie pomiarów wielkości emisji wykraczających
poza obowiązki, o których mowa w art. 147 ust. 1, 2 i 4, lub
określone w trybie art. 56 ust. 1 pkt 1, jeżeli z przeprowadzonej
kontroli wynika, że nastąpiło przekroczenie standardów emisyjnych;
do wyników przeprowadzonych pomiarów stosuje się przepis art.
147 ust. 6.
2. Wydając decyzję, o której
mowa w ust. 1, właściwy organ może nałożyć obowiązek przedkładania
mu wyników pomiarów, określając zakres i terminy ich przedkładania,
a także wymagania w zakresie formy, układu i wymaganych technik
ich przedkładania.
3. Jeżeli z przeprowadzonej
kontroli wynika, że nastąpiło przekroczenie standardów emisyjnych,
organ ochrony środowiska może, w drodze decyzji, nałożyć na
prowadzącego instalację lub użytkownika urządzenia obowiązek
przedkładania mu wyników pomiarów wielkości emisji wykraczających
poza obowiązki, o których mowa w art. 149 ust. 1, określając
zakres i terminy ich przedkładania, a także wymagania w zakresie
formy, układu i wymaganych technik ich przedkładania.
4. Postępowanie w przedmiocie
wydania decyzji nakładającej obowiązek prowadzenia pomiarów
lub ich przedkładania wszczyna się z urzędu.
Art. 151. Jeżeli wymagane
jest pozwolenie na emisję z instalacji, organ właściwy do
jego wydania może nałożyć dodatkowe wymagania wykraczające
poza wymagania, o których mowa w art. 147 i przepisach wydanych
na podstawie art. 148, a także określić dodatkowe wymagania
w zakresie prowadzenia pomiarów, jeżeli przemawiają za tym
szczególne względy ochrony środowiska.
Art. 152. 1. Instalacja,
z której emisja nie wymaga pozwolenia, mogąca negatywnie oddziaływać
na środowisko, podlega zgłoszeniu organowi ochrony środowiska,
z zastrzeżeniem ust. 8.
2. Zgłoszenie, o którym mowa
w ust. 1, powinno zawierać:
1) oznaczenie prowadzącego instalację, jego adres zamieszkania
lub siedziby,
2) adres zakładu, na którego terenie prowadzona jest eksploatacja
instalacji,
3) rodzaj i zakres prowadzonej działalności, w tym wielkość
produkcji lub wielkość świadczonych usług,
4) czas funkcjonowania instalacji (dni tygodnia i godziny),
5) wielkość i rodzaj emisji,
6) opis stosowanych metod ograniczania wielkości emisji,
7) informację, czy stopień ograniczania wielkości emisji
jest zgodny z obowiązującymi przepisami.
3. Prowadzący instalację,
o której mowa w ust. 1, jest obowiązany do dokonania zgłoszenia
przed rozpoczęciem jej eksploatacji, z zastrzeżeniem ust.
5.
4. Do rozpoczęcia eksploatacji
instalacji można przystąpić, jeżeli organ właściwy do przyjęcia
zgłoszenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia
nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji.
5. Instalację, o której mowa
w ust. 1, objętą obowiązkiem zgłoszenia w okresie, gdy jest
już ona eksploatowana, prowadzący ją jest obowiązany zgłosić
w terminie 6 miesięcy od dnia, w którym została ona objęta
tym obowiązkiem.
6. Prowadzący instalację,
o której mowa w ust. 1, jest obowiązany przedłożyć organowi
właściwemu do przyjęcia zgłoszenia informacje o:
1) rezygnacji z rozpoczęcia albo zakończenia eksploatacji
instalacji,
2) zmianie danych, o których mowa w ust. 2 pkt 2-6.
7. Zgłoszenia, o którym mowa
w ust. 6, należy dokonać w terminie 14 dni od dnia rezygnacji
z podjęcia działalności albo zaprzestania działalności lub
zmiany danych, o których mowa w ust. 2 pkt 2-6.
8. Zasady zgłaszania instalacji
mogącej negatywnie oddziaływać na środowisko z uwagi na wytwarzanie
odpadów określają przepisy ustawy o odpadach.
Art. 153. 1. Minister właściwy
do spraw środowiska określi, w drodze rozporządzenia, rodzaje
instalacji, z których emisja nie wymaga pozwolenia, a których
eksploatacja wymaga zgłoszenia, uwzględniając ich negatywne
oddziaływanie na środowisko.
2. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 1, zostaną ustalone rodzaje instalacji, których
eksploatacja wymaga zgłoszenia z uwagi na:
1) wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza,
2) wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi,
3) powodowanie hałasu,
4) wytwarzanie pól elektromagnetycznych.
3. W rozporządzeniu, o którym
mowa w ust. 1, wymóg zgłoszenia dla danego rodzaju instalacji
może być uzależniony od:
1) stosowanej techniki,
2) parametrów charakteryzujących wydajność lub moc instalacji.
Art. 154. 1. Organ ochrony
środowiska może ustalić, w drodze decyzji, wymagania w zakresie
ochrony środowiska dotyczące eksploatacji instalacji, z której
emisja nie wymaga pozwolenia, o ile jest to uzasadnione koniecznością
ochrony środowiska.
2. Do decyzji, o której mowa
w ust. 1, przepis art. 188 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
3. Postępowanie w przedmiocie
wydania decyzji, o której mowa w ust. 1, wszczyna się z urzędu.
Art. 155. Środki transportu
powinny spełniać wymagania ochrony środowiska określone w
ustawie oraz w przepisach odrębnych.
Art. 156. 1. Zabrania się
używania instalacji lub urządzeń nagłaśniających na publicznie
dostępnych terenach miast, terenach zabudowanych oraz na terenach
przeznaczonych na cele rekreacyjno-wypoczynkowe.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje
się do okazjonalnych uroczystości oraz uroczystości i imprez
związanych z kultem religijnym, imprez sportowych, handlowych,
rozrywkowych i innych legalnych zgromadzeń, a także podawania
do publicznej wiadomości informacji i komunikatów służących
bezpieczeństwu publicznemu.
Art. 157. 1. Rada gminy może,
w drodze uchwały, ustanawiać ograniczenia co do czasu funkcjonowania
instalacji lub korzystania z urządzeń, z których emitowany
hałas może negatywnie oddziaływać na środowisko, z zastrzeżeniem
ust. 2.
2. Ograniczenia, o których
mowa w ust. 1, nie dotyczą instalacji lub urządzeń znajdujących
się w miejscach kultu religijnego.
|
